29-10-07

Bob Dylan bootlegs

Dylans officiële cataloog omvat een veertigtal studioplaten, naast een aantal live opnamen en een zevental speciale uitgaven in de uitstekende reeks, de Bootleg Series. Maar dit is slechts het spreekwoordelijke tipje van de ijsberg. Daarnaast zijn er voor de fanatieke liefhebbers ook een heel groot aantal bootlegs ter beschikking. Tegenwoordig wordt zowat elk concert van de man opgenomen en driftig geruild. Alleen al van zijn Never Ending Tour circuleren er dus al meer dan duizend titels. En er zijn mensen die die ook allemaal verzamelen.

Natuurlijk zijn ze niet allemaal even interessant, laat staan dat je ze allemaal zou kunnen beluisteren. Om eventuele geïnteresseerden op weg te helpen, heb ik hier een lijstje gemaakt met mijn tien favorieten.  

decoration

1. Folksinger's Choice

In februari 1962 interviewde ene Cynthia Gooding de nog erg jonge Bobby Dylan, voor haar radioprogramma op een New Yorkse zender. Dit is een kopie van de volledige uitzending (of mogelijk een heruitzending) op 11 maart 1962. De geluidskwaliteit is perfect.
Maar belangrijker nog is de inhoud. Dylan speelt een tiental nummers en vertelt tussendoor honderduit over zijn invloeden en achtergrond. Hilarisch is de manier waarop hij daarbij, met het grootste gemak en zeer overtuigend, complete leugens verzint.
Naast drie eigen composities (The Death Of Emmett Till, Standing On The Highway en Hard Times In New York Town) brengt hij een eerbetoon aan zijn grote voorbeelden: Woody Guthrie, Hank Williams en een aantal bluesmannen (Howlin' Wolf, Bukka White en Big Joe Williams). Enigszins verrassend laat hij daarbij horen uitstekend akoestische blues te kunnen spelen, zichzelf begeleidend op  harmonica.

decoration

2. The Freewheelin' Bob Dylan Outtakes

Een hele cd vol studio outtakes, allemaal opgenomen voor zijn tweede langspeelplaat in de periode april 1962 tot april 1963. Het is duidelijk dat hij een eigen weg aan het zoeken is. Hij doet dan ook erg zijn best. Alles is even uitstekend: zijn zang, zijn gitaarspel en zijn harmonicaspel.
Er zitten een groot aantal covers tussen, maar ook ongebruikt eigen materiaal en, met een aantal versies van 'Mixed Up Confusion', zijn eerste pogingen om elektrisch versterkte rock 'n' roll te spelen.
Voor het hele verhaal kijk je best hier: http://peerkesplaatjes.skynetblogs.be/post/4229784/the-fr...
Onmisbaar voor fans van zijn vroege werk.

decoration

3. Now Ain't the Time for Your Tears

Een compleet concert van Bob Dylan toen hij nog solo en akoestisch optrad. Dit werd opgenomen in de Free Trade Hall in Manchester op 7 mei 1965, tijdens zijn eerste tournee in Engeland. De kwaliteit van de opname is goed genoeg om het concert officieel uit te brengen.
En ook het gebrachte is van een erg hoog niveau. De jonge Dylan is erg energiek en halt zelfs hoge noten. Hij is ook erg grappig in enkele aankondigingen en nummers als 'If You Gotta Go, Go Now' en 'Talking World War III Blues'.

Als je dit materiaal liever zonder publiek hoort, dan moet je op zoek naar At The Beeb. Dat zijn opname gemaakt tijdens diezelfde tournee voor twee TV uitzending van de BBC. Op 1 juni 1965 nam hij twee reeksen van telkens zes nummers op die later die maand werden uitgezonden.
De eerste show bestaat uit : 'Ballad Of Hollis Brown', 'Mr Tambourine Man', 'Gates Of Eden', 'If You Gotta Go, Go Now', 'Lonesome Death Of Hattie Carroll' en 'It Ain't Me Babe' en de tweede (die eerst werd uitgezonden): 'Love Minus Zero/No Limit','One Too Many Mornings', 'Boots Of Spanish Leather', 'It's Alright Ma (I'm Only Bleeding)', 'She Belongs To Me' en 'It's All Over Now, Baby Blue'.

Heel wat concerten uit 1966 zijn op bootleg verschenen, maar de setlist zijn vrijwel allemaal identiek. De officiële Royal Albert Hall dubbel-cd kan dus volstaan. De outtakes uit Bringing It All Back Home, Highway 61 Revisted en Blonde On Blonde zijn verzameld op Thin Wild Mercury Music. Maar ook daarvan zijn de meeste pareltjes officieel verschenen op No Direction Home soundtrack.

decoration

4. Tree With Roots

De Basement Tapes uit de zomer van 1967 (zie hier: http://peerkesplaatjes.skynetblogs.be/post/4986085/bob-dylan-the-basement-tapes) door het noeste werk van verzamelaars samengebracht in 2001 op de vijfdelige Genuine Basement Tapes. Even later werd, dankzij recent opgenomen banden, deze uitgave zelfs nog verbeterd als A Tree With Roots. Op 4 cd worden alle gekende stereo opnamen gebracht, min of meer chronologisch gerangschikt. 'The Mighty Quinn', 'I'm Not There', 'I Shall Be Released', 'You Ain't Going Nowhere', 'Sign On The Cross'.. je vindt ze hier allemaal. Een ware schatkist vol parels voor de liefhebber. En ontzaglijk veel rijker dan die dubbel-LP uit 1975.

De Dylan / Cash Sessions (uit 1969) en de sessie met George Harrison (Almost Went To See Elvis) hebben meer een curiositeitswaarde dan dat ze echt luisterplezier bieden. Wat te rommelig en spontaan om herhaaldelijk te kunnen boeien.

Blood on the Tracks: New York Sessions
5. Blood On The Tracks - The New York Sessions
http://peerkesplaatjes.skynetblogs.be/post/4226071/blood-...

Dit is zoals de plaat klonk voor Dylan zich bedacht.  De tracklist is exact hetzelfde als die van de uiteindelijke versie. Zelfs zowat de helft van de versies is identiek, maar de rest is helemaal anders. Een aantal nummers zijn veel trager, velen hebben sterk afwijkende teksten en werden zeker veel minder instrumenten gebruikt.
Het interessantste is 'Idiot Wind': waar de officiële versie bitter is, bijtend zelfs, is deze versie slepend en triest. Met een spookachtig orgeltje dat voor kippenvel zorgt. Dit is gewoon DE versie. Punt. 
Af en toe hoor je dat de bron van deze bootleg een acetate was, maar echt storend is het niet. Uiteindelijk zorgt deze versie voor een heel andere luisterervaring. Niet beter - anders.

Een alternatief is Blood On The Tapes. Deze bootleg brengt enkel de versies die de officiële plaat niet haalden en vult die aan met de outtakes die werden uitgebracht op Biograph, The Bootleg Series, Vol. 1 -3 en de soundtrack van Jerry McGuire. Opvallend is dat voor al deze uitgaven telkens werd voorbij gegaan aan de versies die oorspronkelijk werden geselecteerd voor de acetate versie.
Deze bootleg is interessant om alles bij elkaar te hebben, maar het benadert niet het unieke gevoel van de originele acetate versie.

decoration

6. Border Beneath The Sun

De wereldtournee van 1978 wordt algemeen vergruisd, omdat Dylan zijn nummers van Las Vegas arrangementen heeft voorzien. Toch is deze tournee bijlange zo slecht niet als algemeen wordt beweerd. Dat is echter alleen te merken op bootlegs die later werden opgenomen dan die fameuze dubbel-LP At Budokan, die aan het begin van de tournee werd vastgelegd. 

Algemeen wordt Hush,Hush Sweet beschouwd als de beste bootleg van deze tournee. Die werd opgenomen op 10 december 1978, opgenomen in Charlotte, NC. Maar ik hou meer van Border Beneath The Sun, opgenomen in Parijs op 6 juli 1978. Deze show werd uitgezonden door de Franse radio en destijds ook gedeeltelijk overgenomen door Rudy's Club op woensdagnamiddag op Radio 2. Mijn cassetterecorder stond klaar. Wat een teleurstelling was de officiële LP achteraf. Deze versies bruisen en zitten vol vuur. Dat heeft voor een groot stuk te maken met de passie die Dylan hier ten toon spreid. Favorieten zijn deze versies van 'The Man In Me', 'One More Cup Of Coffee', 'Girl From The North Country' (mooi pianospel), een krachtig 'It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)' en als afsluiter 'Changing Of The Guards'.

decoration

7. Born Again Music

Na 1977 was Dylan afgeschreven voor de Amerikaanse pers. Een bekering tot het Christelijke geloof kon daaraan niets verbeteren - integendeel. Toch maakte hij ook in deze periode gloedvolle muziek met uitstekende muzikanten. En er wordt stevig gerockt! Rock Solid is een nooit uitgebrachte live LP, opgenomen in Toronto op 19 april 1980. Jammer genoeg zijn er slechts acht tracks en wordt er telkens in en uit gefade om het applaus te vermijden. Vooral 'Precious Angel' is erg sterk. 'Cover Down, Break Through' werd nooit officieel uitgebracht.
Een complete show (inclusief de nummers die door de backing zangeressen werden gebracht) is te vinden op Born Again Music, een dag later opgenomen in dezelfde Massey Hall van Toronto. Daarop staat naast een sterk 'Ain't Gonna Go To Hell' een fantastische versie van 'When He Returns'. En je kan er nonkel Bob horen preken!
 
Terwijl hij in 1980 uitsluitend religieus getint materiaal bracht was de setlist het volgend jaar veel gevarieerder. Een goed voorbeeld daarvan kan worden beluisterd op
Avignon France (25 juli 1981) - een dramatisch concert waarbij twee doden vielen.

decoration

8. Deeds Of Mercy

Outtakes van de Oh Mercy sessies in New Orleans met Daniel Lanois als producer. Tekst en uitleg vind je hier: http://peerkesplaatjes.skynetblogs.be/post/4698205/bob-dy....

decoration

9.The Supper Club

Omdat hij te kampen had met writers block had Dylan zich begin jaren negentig toegelegd op covers van oude nummers. Dat leverde twee parchtige akoestische cover-cd's op: Good As I Been To You en World Gone Wrong.
Aan het einde van de jaarlijkse tournee besloot hij vier akoestische shows op te laten nemen voor een TV-programma. Daarmee liep hij vooruit op de MTV-Unplugged rage die even later zou opduiken. De vier shows op 16 en 17 november 1993 in de Supper Club in New York waren fenomenaal. Hij bracht allerlei nummers die hij nog nooit of zelden had gespeeld  in totaal nieuwe akoestische arrangementen. Met een hoofdrol voor Bucky Baxter die elektrische slide of pedal gitaar aan alle songs toevoegt. Er zijn opnamen van alle shows beschikbaar, maar meestal in zeer slechte geluidskwaliteit.
Gelukkig is de tweede voorstelling van de eerste avond wel ontsnapt in een prima kwaliteit. Dit is de setlist:

1. Ragged And Dirty
2. Lay, Lady, Lay
3. I'll Be Your Baby Tonight
4. Queen Jane Approximately
5. Jack-A-Roe (met John Jackson op banjo)
6. One Too Many Mornings
7. I Want You
8. Ring Them Bells
9. My Back Pages
10. Forever Young

Jammer genoeg zijn de beelden in het archief verdwenen en is het programma nooit afgewerkt.
Precies een jaar later deed Bob het nog eens dunnetjes over met zijn Unplugged show... voor MTV, maar dat leek meer op een verplichte oefening. En dat werd wel uitgezonden en zelfs officieel op cd uitgebracht. Jammer.


10. Bob Dylan's Acoustic Openers 1999-2002

Een compilatie gemaakt door ene Froggie en enkel via het internet verspreid. In deze periode opende Dylan elke show met een paar akoestische nummers. Vanaf juni 1999 was dit telkens een cover en meestal een up-tempo nummer over moorden, miserie en de dood.
Van 'You're Gonna Quit Me Baby' van Mance Lipscomb, over de Grateful Dead's 'Friend Of the Devil' tot gospels als 'Somebody Touched Me' of 'Hallelujah I'm Ready To Go'.
Vrolijke Murder ballads, quoi? Wanneer je ze zo achter elkaar hoort heeft het veel gelijkenis met de American Recordings cd die Johnny Cash even later is beginnen maken.


Allez, voila, omdat we goed gezind zijn: nog eentje.

decoration
11. Don't Shoot The Piano player

Wanneer je, zoals Bob Dylan de laatste twintig jaar bezig is, elk jaar meer dan 100 optredens geeft kom je in elke parochiezaal terecht, of in Amerika in iedere koeienstal. Het optreden in de Tehama Fairgrounds in het boerengat Red Bluff in California op 7 oktober 2002 vond plaats in een hal waarin normaal rodeo's plaatsvinden. Een vloer van aangestampte aarde en een duidelijk dronken publiek. Bovendien was het één van de eerste concerten waarbij Dylan zijn gitaar thuisliet en enkel nog wat akkoorden aansloeg op zijn elektrische piano.
Allemaal redenen om deze dubbel-cd te mijden dus. Maar niets is minder waar. Omdat hij weet dat Warren Zevon de strijd tegen zijn dodelijke ziekte aan het verliezen is brengt hij een eerbetoon aan zijn collega door twee nummers van hem in te lassen in de tournee: 'Accidentally Like A Martyr' en 'Mutineer'. Bij andere gelegenheden bracht hij ook nog 'Lawyers, Guns, And Money' dat hier als bonus is toegevoegd.
Bob is uitstekend bij stem en zelfs een vechtpartij tijdens 'Brown Sugar' van the Rolling Stones kan hem niet uit zijn concentratie brengen. Sterke versies ook van 'You're A Big Girl Now', 'High Water', 'Floater' en 'Summer Days'. Bob zoals we hem graag horen.

Hij moet het zelf ook weten want deze versie van 'Mutineer' werd twee jaar later officieel uitgebracht op Enjoy Every Sandwich: The Songs of Warren Zevon.... In dezelfde matige bootleg kwaliteit.

Commentaren

zonet 'deeds of mercy' gevonden en binnengehaald via the almighty internet. ben benieuwd! bedankt om eens een persoonlijke selectie hiervan te maken peerke!

Gepost door: RoenHetZwoen | 05-11-07

a tree with roots beste .... ,

al geruime tijd zoek ik me suf naar 'a tree with roots', maar kan deze natuurlijk nergens vinden.

Misschien dat je mij kunt helpen? Is deze cd-box in Nederelnad te koop?

mvg

Dirk van de Wijdeven

Gepost door: dirk | 14-04-09

De commentaren zijn gesloten.