29-03-08

Funkadelic - Maggot Brain

Ik heb niks met gitaarsolo's. Hard rock is nooit mijn ding geweest. Maar dit vind ik prachtig. Tien minuten lang hoor je niets anders dan de jankende gitaar van Eddie Hazel. George Clinton had hem opgedragen te spelen alsof zijn "moeder net was overleden".
Het stond er in één keer op.
Pure emotie. Zoals bij alle uitstekende muziek zijn beelden hierbij overbodig.
Er is een hardnekkig gerucht dat George het titelnummer van de Funkadelic LP uit 1971 heeft genoemd naar zijn broer Robert. De funkmeester zou het lijk van zijn oudere broer in staat van ontbinding hebben aangetroffen nadat die was overleden aan een overdosis.  George is het gerucht steeds blijven ontkennen.
Volgens anderen verwees de term Maggot Brain dan weer naar de enorme hoeveelheden drugs die de gitarist tot zich nam. Of ook wel naar een mentaliteit waarbij iemand zich beter voelt dan de rest. Voor hem wordt de wereld bevolkt door maden. Hij staat daar dan boven als Maggot Brain.
Maar evengoed kan de solo worden gezien als een commentaar op de toen allesoverheersende oorlog in Vietnam of de harde leven in het ghetto van Detroit. Kies zelf maar.
Doe alle lichten uit en geniet... of huiver.   
maggot_brain

Commentaren

gewéldige song, al heb ik het nog meer voor de versie van j. mascis & mike watt, die volledig in het rood scheurt

Gepost door: Guy | 03-04-08

coverversie Ja, op beide versies speelt de fantastische Bernie Worrell mee. Alleen is zijn bijdrage op het origineel nauwelijks hoorbaar. Clinton vond de solo zo sterk dat hij de band practisch helemaal wegmixte.

Gepost door: Peerke | 03-04-08

De commentaren zijn gesloten.