16-11-07

Lucinda Williams in Hasselt

Lucinda Williams speelde gisteren in Hasselt haar enige concert in deze tournee op Belgische bodem. Ze had een fantastische band meegbebracht, met als uitschieters de uitmuntende gitarist Doug Pettibone en straffe drummer Butch Norton (die jaren bij Eels het ritme heeft aangegeven). De Muziek-O-droom is een kleine club (zo'n 500 man) en Lucinda liet duidelijk merken blij te zijn met een staand publiek. De setlist had ze netjes opgedeeld: "We'll start with some ballads and then later on, we'll do more rock songs".
Vanaf openers 'Ventura' en 'Fruits Of My Labor' was het geluid meteen perfect en haar vier begelieders hadden er duidelijk zin in.

Maar we waren gewaarschuwd: vanaf 'Concrete and Barbed Wire' werd de band voortgestuwd door de met cowboyhoed met sik versierde kerel achter het drumstel. Wie voor de kalme sfeer van West was gekomen kon verder luisteren vanaf de bar, twee deuren verder. Wat volgde was veel meer "alt." dan "country". Pettibone mocht loos gaan als een Neil Young in zijn beste dagen, zodat zelfs de riff van 'Heartbreaker' van Led Zeppelin voorbij kon komen zonder uit de toon te vallen.
Onderweg vernamen we dat '2 Cool 2 Be 4-Gotten geïspireerd was op twee fotoboeken over The South.
'Come On', een nummer over een man die niet goed euh… presteert, was opgedragen aan de vrouwen in het publiek. Na afloop stelde ze, enigszins verbaasd, vast dat de mannen toch wel sterk in de meerderheid waren vandaag. "Is er hier soms een demografisch probleem? Ik zal mijn vriendinnen op de hoogte brengen."
De nieuwe song 'Honey Bee' kon minder overtuigen, maar 'Joy' sloot heerlijk fel af.

Achteraf bleek dat 'Overtime' gepland was als eerste bisnummer (ik kreeg de setlist van een vridenlijke roadie - ja, ze bestaan!). Fier vertelde de dame met de korrelige stem dat "this song was covered by Willie Nelson". Na enig overleg werd de country mood verder gezet met 'Mammas Don't Let Your Babies Grow Up To Be Cowboys' van Chris Ledoux. Daarna ging ze gretig in op verzoeknummers voor de rest van de half uur durende reeks bissen.
'Lost it' moest halverwege hernomen worden omdat Lucinda haar tekst kwijt was en dat ondanks een dik boek met alle teksten. Met een stomende versie van 'Unsuffer Me' werd het twee uur durende concert van een passend einde voorzien.

Geen tijd voor handtekeningen, want morgen moesten ze alweer in Parijs van jetje geven. Le beau monde krijgt er dan wel Fionn Regan bij als voorprogramma. Jammer dat we die hier moesten missen, maar de herinnering aan Lucinda Williams in een oranje bloemetjeshemd nemen ze ons niet meer af!

17:37 Gepost door Peerke | Permalink | Commentaren (2) | Tags: lucinda williams, hasselt, doug pettibone |  Facebook |